Het moment

Varese - 28 september 2008

Ik hou van die blauwe truitjes met tricolore band. Ik voel er enige emotionele betrokkenheid bij. Het zijn van de mooiste landentruitjes uit het peloton. En, even een statement plaatsen, ik zou niet gelukkig zijn met gele truitjes met een grote zwarte leeuw er op. Dus voorlopig kan ik nog even met voldoende betrokkenheid naar het WK kijken. En de laatste koers biedt ook de laatste kans op een Belgische wereldkampioen, op een Belgische medaille zelfs. Vrouwen, beloften en het verzameld gild der tijdrijders zijn niet korter geraakt dan die fraaie zesde plaats van Stijn Devolder in het tijdrijden.

Rond halftwaalf vandaag zet ik de eerste keer de TV op. De nummers 63, 133 en 154 zijn er net vandoor, en om in de Italiaanse sfeer te komen, kraken we een fles Prosecco. Ik heb er al van gehoord, van de drie vooraan, maar echt grote renners zijn het niet. Toch nemen ze in een minimum van tijd meer dan 7 minuten, en rijden ze later bijna een half uur voor het pak uit. Intussen volgen middagmaal, en afwas en Sangiovese en een kort moment op het terras, op zo’n mooie nazomerzondag.

Om twee uur komt de focus terug op de koers. Bruseghin sleurt zich te pletter aan de kop van het peloton. Ik neem nog een espresso, en de voorsprong is geslonken tot 12′30″. Om de bocht komt een andere Italiaan Bruseghin helpen. Bosisio, Paolini, Tossato, Tonti, de Italianen bezetten de volledige voorkant van het peloton. Pas een uur later verschijnen ook de Spanjaarden in het vizier. En iets later lijkt de koers echt te beginnen. Met nog vijf ronden en 86 kilometer te rijden, ment De Weert de Belgen mee naar voren. Ook Van Goolen en Nuyens rijden mee.  En intussen zagen we de nummers 178, 206, 187, 204 en 201 de pijp aan Maarten geven. En nog wat verder konden we ook die opgaves al lang niet meer volgen.

Want zo tegen half vier geeft Bruseghin er nog eens een snok aan. Achteraan moet de ene na de andere de rol lossen, en wat overblijft nadert zienderogen op de drie vooraan. En ook de namen die we horen, de koppen die we zien, da’s Janneke en Mieke niet meer. Ook Bettini, Boonen, Valverde zitten niet meer verborgen. Terwijl de Fransen de aanvalstrom luiden, en de ene na de andere cartouche verschieten. Lequatre is er wel vijf keer vandoor gegaan.

Als Ballan, Cunego, Bettini, Rodriguez, Garate, Valverde, Milhojevic, Kolobnev, Wegmann en die verduiveld goede De Weert het hazenpad kiezen, vrees ik even dat de koers gedaan is. Tot de Belgen de rest opnieuw bijbrengen. En die rest wordt steeds kleiner. Monfort, bijvoorbeeld, is al erg snel de douches gaan opzoeken. Rond een uur of vier denk ik: “Boonen is goed”. En ook iets wat ik de komende jaren, met Dekker, Mollema, Gesink en Boom misschien nooit meer denk: “Waar zijn de Hollanders?”.

Met nog één ronde te gaan, kan Van Avermaet wereldkampioen worden. Mee in de kopgroep met zes, en de snelste van de pak. Het zou wat zijn. Rit en puntentrui in de Vuelta, en wereldkampioen worden. En Van Goolen, Gilbert en Nuyens in dat groepje erachter. Wat rijden die blauwen met tricolore bandje een mooie wedstrijd. Terwijl Contador op dat moment al lang opgegeven heeft. Maar we zien ook een Hollander. Daar is Robert Gesink.

Tien minuten later is Van Avermaet ook kopman. Achteraan zitten de favorieten mekaar te beloeren. Bettini, Valverde, Zabel, Freire en Boonen beloeren mekaar. En Van Avermaet heeft vooraan Van Goolen en Nuyens mee. Wat een dijk van een WK. Met drie Belgen, drie Denen en drie Italianen in de kopgroep. En nog één helling te gaan. Slecht voor mijn bloeddruk, is dit. Zeker als die laatste klim geen landgenoot meer kan volgen.

Als Ballan wegspringt duikt de bloeddruk naar beneden. De man is weg, en dat zie je. Mooie wereldkampioen, Italianen blij, en collectief sterke wedstrijd van de tricolores. En toch wat van de sterksten gevangen in de ploegtucht achterin. Jammer toch dat we in zes dagen Varese niet aan een Brabançonne geraakt zijn.

Bettini kan met pensioen, en we hebben Parijs-Tours en Lombardije nog. Dan zit het seizoen 2008 er op. 2009 staat nu al in het teken van de terugkeer. Die van Armstrong, Floyd Landis en Michael Rasmussen. Zouden we echt Roger De Vlaeminck ook zo gek niet krijgen?

Reacties

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine