Het moment

Valkenburg aan de Geul - 4 september 1938

In Zwevegem werd op 20 september 1914, in die laatste maanden van de Groote Oorlog, Marcel Kint geboren. “Kint was een pront atleet, breed van schouders, uitdagend van macht, sierlijk en vast in het zadel”, schreef Georges Matthys in “100 jaar wielersport”. “Uit zijn trapperslag sprak een geweldige kracht. Hij was tegen elke inspanning bestand, had uithoudingsvermogen te koop en plaatste een eindrush die geen genade kende na zware partij.”

Het moet inderdaad nogal een atleet geweest zijn, Marcel Kint. In de jaren van Schotte en Van Steenbergen, van Bartali en Sylvère en Romain Maes, fietste de “Zwarte Arend” een erelijst bij mekaar waar menig beginnend wielrenner zo voor zou tekenen. Als je er dan nog rekening mee houdt dat de tweede wereldoorlog een forse domper op zijn carrière zet is dat des te opmerkelijker.

Kint won onder andere het Begisch kampioenschap en Parijs-Roubaix, drie keer de Waalse Pijl, Gent-Wevelgem, Parijs-Brussel en zes ritten in de Tour. Het meest opmerkelijke is dat Marcel Kint de langst regerende wereldkampioen aller tijden op de weg was, en ook dat ligt natuurlijk aan de oorlog. In Valkenburg klopte hij in 1938 de Zwitsers Egli en Amberg in de spurt. En dan wordt het wachten tot 1946 voor er opnieuw een WK gereden wordt. Marcel Kint mag acht jaar in de regenboog rondrijden.

Marcel Kint

“En toch werd er tijdens de oorlogsjaren ook gefietst. Zoals die Paris-Roubaix van 1943. Marcel spoorde de dag voordien met de trein (met een rugzakje én fiets) naar Parijs. De dag nadien kwam hij na exact 6 uur en 1 minuut als eerste over de streep in Roubaix. Een recordtijd. Hij liet zijn zegebloemen ter plaatse, want die zouden hem bij het fietsen naar huis alleen maar hinderen. Marcel Kint en Briek Schotte keerden inderdaad na de koers huiswaarts met de fiets, een gewoonte van de Zuid-West-Vlamingen. Het is nog geen 5 uur als ze Kortrijk bereiken. Briek fietst door naar Desselgem, Marcel richting Zwevegem. Als hij in zijn stamcafé komt en zegt dat hij net Paris Roubaix heeft gewonnen, is er niemand die hem gelooft. Waarop de renner zich terugtrekt in de achterkeuken, een boterham smeert, en vervolgens naar zijn duivenhok stapt. Het waren andere tijden…” Zo staat het in het persbericht dat onlangs in onze mailbox viel.
Want Patrick Cornillie schreef met “Marcel Kint. De langst regerende wereldkampioen ooit” de ultieme biografie van Kint, een verhaal over wielrennen, maar ook over de oorlogsjaren, het krijgsgevangenschap, het smokkelen van tubes…

Het boek veschijnt binnenkort bij uitgeverij Groeninghe, en je kan het bestellen via marniek@skynet.be. Het wordt voorgesteld op Velofollies in Kortrijk op 21, 22 en 23 januari 2011.

Reacties

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine