Het moment

Roubaix - 28 juni 1969

Ten overvloede wordt, 40 jaar na de eerste tourexploten van ene Eddy Merckx, herinnerd aan de Ronde van 1969. Over de positieve plas van Merckx in de Giro. Over de inkorting van de daaraan verbonden schorsing. Over Van Springel, die een jaar eerder bijna Merckx zijn afspraak met de geschiedenis had laten missen (30 jaar na Sylveer Maes, en Merckx, dat klinkt beter dan 29 jaar, en Herman Van Springel). Het Nieuwsblad geeft een “Tourhelden”-magazine uit. Karl Vannieuwkerke schrijft 51 hoofdstukken over de beste wielrenner allertijden bij mekaar in “Merckxissimo”. En we worden vervuld van nostalgie naar die korte periode, eind jaren ‘60, begin jaren ‘70 van de vorige eeuw toen Belgen het hele wielrennen domineerden, en niet alleen kasseiklassiekers wonnen, maar ook op heuvels en in grote rondes de Italianen, Spanjaarden en Fransen met klasse ter plekke lieten.

Het eerste boekje over wielrennen dat ik ooit kreeg, heet “Dagboek van de Ronde die Eddy won”. Het verscheen in 1969 als Vlaamse Pocket nummer 243. Er staan foto’s in die bereidwillig ter beschikking gesteld werden door de sportredactie van de Gazet van Antwerpen. En het werd bijeengepend door enkele legendarische sportjournalisten, die voor de toenmalige BRT die Ronde van 1969 volgden, Piet Theys, Jan Wauters en Marc Stassyns. De foto’s staan apart, op blinkende bladzijden achteraan het boekje. Het buitenkaft van mijn exemplaar hangt los, de bladzijden zijn helemaal vergeeld, en mijn naam staat er in, in blauwe inkt en met het geschrift van een twaalfjarige. Ik heb er geen flauw idee van wanneer en hoe het boekje in mijn bezit gekomen is, want in 1969 was ik twee. Waarschijnlijk heb ik het ooit uit mijn vader zijn collectie ontvreemd.

Dagboek

Het is een heerlijk boekje. Ik heb het al twintig keer gelezen, en elke zomer opnieuw blader ik erdoor. Van elke etappe krijg je de uitslag, de klassementen, achtergrondartikels, en stukjes met een andere invalshoek van Piet Theys. Van hem geef ik u graag volgend citaat: ” Nederland heeft altijd bijzonder knappe vertalers geleverd. Van Burgersdijk tot Voeten. Aan die prachtige reeks moet een eenheid worden toegevoegd na de aankomst van de Ronde te Maastricht. Een man die de Franse aankondigingen vertaalde, vrij vertaalde. In het Frans luidde het:’Derrière l’échappée des quatre, le peloton est mené par Merckx.’ De Nederlander vertaalde. ‘Vier man voorop. Daarachter het peloton dat geleid wordt door Janssen.’ Enorme vertalers, de Nederlanders.”

Het is een rood boekje. Moest je het op een rommelmarkt, in de bibliotheek of bij De Slegte tegenkomen, kopen! Doen!

Reacties

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine