Het moment

Pau - 24 juli 2007

Aan de heer Pat McQuaid,

Aan de heer Christian Prud’homme,

Aan de heer Patrick Lefevere,

Mijne heren,

Geschokt ben ik. Totaal overhoop geblazen. Ik voel me alsof mijn lief er vandoor gegaan is met een veel knappere en rijkere man, zo’n gladde vent met twaalf zonnebankuren per week, en een creditcard met oneindig veel krediet. Veel dommer dan ik, maar een BMW 4×4 onder zijn kont, in een Armani-kostuum gestoken. Kortweg, een type die ik absoluut niet in mijn vriendenkring zou tegenkomen, te meer omdat zijn uiterlijke luxe toch maar verzekerd zou zijn door opgescharrelde BTW-bonnetjes, een frauduleuze boekhouder en dubieuze rekeningen in Monaco, Andorra en de Venerische eilanden.

Ik hou van één enkele sport, mijne heren. Ik blijf alleen thuis voor koers. Nooit, never, jamais, zal ik een terrasje mankeren voor een tennismatch, niet gaan repeteren met mijn muziekgroepje voor een voetbalwedstrijd, de grill van de barbecue halen voor een Grand Prix Formule I. Enkel voor wielrennen verzet ik bergen. Alleen voor klassiekers zeg ik afspraken af. Voor een bergrit in de Tour laat ik dringende werkzaamheden uren wachten. Eén blik op een groene Boonen, en mijn dag is goed, ondanks herfsttij en tegenzin.

Ik vraag me alleen af welke naieve idioot ik al die tijd geweest ben. Heb ik uren besteed aan kijken naar en lezen over combines en bedrog? Is elke coureur geen held, maar een schaamteloze fraudeur? Zit op één enkele fiets ook nog een eerlijk mens, een werkmens met karakter en wilskracht, die daarom, en niet omwille van spuiten, transfusies en pillen de rest achter zich laat? Ik weet het niet meer, mijne heren. Vandaag is mijn laatste loopgracht volgelopen, mijn laatste fort gevallen, mijn laatste onderaardse gang ingestort.

Velen verloren in hun puberjaren langzaam hun geloof in God en gebod. Ik ben 40, en verloor de laatste jaren al te veel mijn geloof in de wielersport. Mezelf overtuigend dat het enkel hier en daar een enkeling was die de kluit belazerde. Elke mooie wedstrijd opnieuw hopend dat het een eerlijke en zuivere strijd was. Elke col opnieuw vol ontzag opkijkend naar wielrenners, harde mannen met een pijngrens die de mijne ruimschoots overschreed. En elk dopinggeval opnieuw een mep op mijn smoel incasserend. om de volgende ronde, de volgende kasseistrook, de volgende rit toch maar weer in adoratie op te kijken.

Ik heb er genoeg van. Leg je Tour nu maar stil, Christian. Je held heeft bloed uit zakjes ingehaald. Je gele trui trapt rond in de boter van louche verdenkingen. Het is jammer voor al die jongens die zuiver en enkel op karakter en pasta rondrijden over je cols en rond je rotondes, maar deze Tour kan beter hier en nu naar de geschiedenis en de duistere krochten van de hel verwezen worden. Hoe graag ik Tom ook in dat groen de heerser van de Champs Elysees had zien worden. En tracht volgend jaar, samen met je Giro- en Vuelta-companen je parcours wat menselijker te maken. Niet dat een renner niet mag afzien, want koersen, da’s zere rijen, zei Briek Schotte al.

En jij Pat, stop nu ook met de comedie. Geen spijtoptanten meer, en geen genade. Laat je UCI-bobo’s voor een keer eens uitblinken in duidelijkheid en moed. Hervorm die reglementen. En smijt iedereen die een (1) enkele keer op doping, bloedtransfusie, lichaamsvreemde hormonen of andere vormen van therapie voor stervenden, en niet voor kerngezonde jonge mannen, wordt betrapt voor eens en altijd uit de wielrennerij. Geen pardon meer, het tij moet nu gekeerd. De limiet is al veel te lang overschreden. En zoek maar naar procedures waardoor al die artsen die aan fraude meewerken hun beroepspraktijk vaarwel mogen zeggen. Zodat Fuentes, Ferrari, Sainz, en andere kwakzalvers niet steeds opnieuw opduiken in droevige krantenkolommen.

En jij, Patrick, wanneer krijg je je collega’s op één lijn? Rasmussen krijgt van De Rooij 10.000 euro boete. Een eerlijke werkmens moet voor zo’n bedrag een half jaar in een fabriek gaan werken. Als ik niet vermoed dat er stront aan de knikker is, durf ik nooit met dat soort boetes schermen. Jullie, ploegleiders, doen jullie eigen winkel dood, als jullie de bedriegers er niet uitgooien. Sponsors haken af, TV-stations stoppen met uitzenden. Wie gaat jullie budget nog mee dragen? Wie gaat de lonen van jullie supersterren betalen?

Mijne heren, jullie moeten vooral eens op één lijn durven gaan staan. De belachelijke strijd tussen UCI, organisatoren en ploegen knijpt de wielersport dood. Na eerdere klote-affaires in 1991 en 1998, na Landis en Opéracion Puerto vorig jaar, na de bekentenissen uit het Telekom-kamp, is de Galibier al lang overschreden. Ofwel redden jullie nu de mooiste sport ter wereld, of wel dragen jullie de loodzware verantwoordelijkheid dat het wielrennen kapot gaat. Aan jullie de keuze . . .

Reacties

  • Goed artikel en ben het er 200 % mee eens.
    De Tour is reeds bevlekt en zelfs met een Rasmussen is er alweer een winnaar die bevlekt is.
    Tenzij hij en De Rooij verstand gebruiken t.a.v. het peleton en hun collega’s uit de Rabobank.
    Ik steun met deze ook de oproep aan UCI - organisatoren en ploegleiders want alleen SOLIDARITEIT IS ONTWAPENEND EN STERK GENOEG OM DIT BOELTJE OP TE RUIMEN.
    Dit uit respect voor de renners zelf, zij die wel met ernst en zuiver fietsen, als uit respect voor de duizenden supporters en vrijwilligers.
    NU DOEN !

    Ludo Cox

    Door Ludo Cox op 25 July 2007

  • Helaba, niet gaan veralgemenen hé.

    OK met uw bemerkingen over de zonnebank en de 4X4, maar wat is er nu tegen een kostuum van Armani!? Ik heb dat van mij eerlijk gekocht in de solden. Met mijn nettoloon, meer dan 40% is dan al naar de belastingen gegaan. En er is 21% BTW op betaald. De staatskas wordt hierdoor dus toch wel gespijsd.

    Wat betreft de tour, ze hebben ondertussen uw artikel ook al gelezen. Er wordt regen voorspeld zaterdag, dus ik denk dat ik toch maar naar de tijdrit ga kijken.

    Toch heb ik een probleemp met de hypocrisie van de fransen. Nog niet zo heel lang geleden was Richard Virenque hun grote held en laat dat nu net één van de grootste junkies zijn geweest uit het tourpeleton. Nee, vanaf nu ga ik de fransen boycotten : mijn volgend kostuum zal er weer een van Armani of Lagerfeld zijn, en niet van Yves Saint Laurent…

    johan

    Door Johan Vanmarsenille op 26 July 2007

  • Het is niet mijn favoriete sport, wielrennen, maar ik vind er wel een paar bakens in die mij van het grijze voorjaar de lente en verderop de zomer inloodsen.

    Milaan-San Remo is zo’n keerpunt in het jaar.
    Laat het slecht weer zijn die dag, het zal voor mij altijd het mentaal begin zijn van mijn lente .

    En de Tour vereenzelvig ik met DE GROTE VAKANTIE! (het bouwverlof zeg maar), ik geniet dan intens van al die mooie beeldjes vanuit de helikopter of van die massa toeristen die langs het parcours staan te applaudiseren en die eigenlijk supporteren voor ELKE renner die voorbij zwoegt, ongeacht zijn kleur, mooi toch ?

    Jammer van dat slikken en spuiten maar ja, wat dan te zeggen van een pornofilm ?

    Door René van tante Maria op 30 July 2007

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine