Het moment

Parijs - 31 augustus 2010

Ja, Kim Geybels tekende vandaag voor de kortste nationale politieke carrière ooit. Ja, je kan je afvragen of het hebben van een andere mening dan Bart De Wever in Vlaanderen nog mag, of vanaf nu altijd als een soort incivisme zal worden afgedaan. Ja, nauwelijks een week geleden kon ik in de Hérault nog rondrijden zonder zware bosbranden. En ja, morgen begint het nieuwe schooljaar en gaan duizenden leerlingen en leerkrachten weer aan de slag voor tien maanden kennisoverdracht. Maar dit alles gebeurt zonder Laurent Fignon. Amper 50, en het loodje gelegd voor agressieve pancreaskanker.
In tegenstelling tot vele wielerliefhebbers was ik een fan. Veel meer dan gladde Amerikanen en op bevel vliegende Italianen sprak hij me aan. Zijn paardenstaart, zijn brilletjes, zijn vermeende arrogantie. Laurent Fignon was een monument van de wielersport. Zijn erelijst spreekt voor zich. Twee keer de Tour, de Giro, twee keer Milaan-San Remo, de Waalse Pijl. Een coureur met panache, een aanvaller, een klinkt-het-niet-dan-botst-het-mens. Een vechter tegen zijn ziekte, een vlijmscherp analyst, un très, très grand seigneur.
Misschien zullen velen zich hem herinneren als de man die in 1989 de Tour met 8 seconden verschil verloor. Maar Fignon is, was, vooral een van de allergrootste coureurs van de jaren ‘80 van vorige eeuw. Slaap wel, champion. Het circus zal je missen.

Reacties

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine