Het moment

Mendrisio - 27 september 2009

Toen Merckx in 1971 zijn tweede regenboogtrui mee naar huis nam, had hij in de slotfase enkel af te rekenen met Felice Gimondi, een van zijn rivalen op elk terrein. In de klassiekers, in de Giro, in de Tour, overal kwam Merckx Gimondi tegen. Dat Guimard later de sprint voor de derde plaats won, is enkel een detail in de wielergeschiedenis. Maar die tijd is al lang voorbij. Vandaag geen tourwinnaar of giro-pretendent in de slotfase van het wereldkampioenschap. Contador en Menchov rijden zelfs niet mee in dit wereldkampioenschap. En ook van de klassieke winnaars van 2009 zijn er niet veel aanwezig. Geen Cavendish, want geen goesting. Geen Devolder, want niet geselecteerd. Geen Rebellin, want betrapt op doping. En Andy Schleck gaf er al na dik tweehonderd kilometer de brui aan. De tijden zijn, inderdaad, waarlijk veranderd.

Niet dat dit geen leuk WK was. Integendeel, die laatste tien kilometers waren om duimen en vingers van af te likken. Maar, en met veel repect, Rujano en De Waele die op 40 kilometer van de meet nog bij de kanshebbers horen, het zou in Eddy zijn tijd niet waar geweest zijn. Het duurde een eeuwigheid eer de argeloze volger enig zicht had op de kanshebbers van dit wereldkampioenschap. Want op drie ronden van het einde waren er nog honderd renners die de regenboogtrui mee naar Colombia, Kazakstan of Kroatië zouden kunnen meepakken. Al zagen we een verdomd sterke Tom Boonen op dit zware parcours. Misschien moet hij daar maar uit onthouden dat Valkenburg en Luik ook tot zijn mogelijkheden behoren.

En dan, op een van die hellingen, spatte de boel plots echt uit elkaar. Met nog een dikke twintig kilometer te gaan, zagen we de echte grote jongens naar voor komen. Spartacus, Valverde, Boasson Hagen, Gilbert, Kirchen, Cunego, Oscarito… Mooi, mooi, mooi. En dan komt, op vijf kilometer van de meet, ineens die Cadel Evans in pole. De Poulidor van de 21ste eeuw. De man die in elke grote ronde tweede of derde werd. De man die plat rijdt, op het slechtste moment in de wedstrijd. De man die nooit aanvalt. Alles gooit hij over boord vandaag. Cadel Evans, de kopman van Silence-Lotto, valt aan en wordt wereldkampioen in Mendrisio. Waar Merckx het hem voordeed. Mooi, mooi, mooi!

Reacties

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine