Het moment

Genk en Denderwindeke - 3 april 2010

“I can’t get enough of your love” sterft uit op het hoofdpodium van de 21ste editie van Enterrock en in de Club wordt de laatste act afgetrapt. De drummer van Sexy Sunday heeft zijn kamerjas al aan, en moest inderdaad al lang in bed liggen. Het is zaterdagochtend, kwart voor een, in de Limburghal en mijn benen zijn moe. Toch laad ik zes uur later mijn fiets in de auto van Kris en vertrekken we naar Denderwindeke. Even de korte Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen afhaspelen, op uitnodiging van Mobistar. Het weer is om zeven uur ’s ochtends veelbelovend.

Als we iets na acht in Denderwindeke aankomen is de blauwe lucht al halfgrijs. Na het ontbijt driekwart en tegen dat we goed en wel op de fiets zitten is de lucht in de Vlaamse Ardennen helemaal betrokken. Wat later krijgen we wind, lichte regen, zware regen, meer wind, hagel en ook al eens een opklaring van twee minuten. De Ronde van Vlaanderen is koud en nat, als die van 1985, en mijn voeten zijn dat ook. Daarenboven is hier geen meter plat, zelfs nauwelijks vals. Duizenden goedgetrainde wielertoeristen vliegen ons voorbij. Wij doen dat enkel met mannen die aan de kant van de weg hun banden staan op te pompen na platten tube.
Vlak voor we aan de Haaghoek beginnen krijgen we een dipje, en die dekselse kasseistrook maakt het er niet beter op. De Berendries is een smeerlapke, de Muur hels en die kasseien op de Bosberg liggen er vreselijk glad bij.
De combinatie Enterrock, even de korte RVV rijden is geen goede combinatie. Te weinig rust, tegengestelde beenbelasting en alcohol en tabak als negatieve doping. Maar we haalden het einde, en net toen werden de hemelsluizen weer volle bak opengezet. Toen Cancellara een dag later Boonen achterliet op de Muur, had hij beter weer.

Reacties

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine