Het moment

Brussel - 30 november 2007

Wat is de scheiding der geesten in dit land ver doorgedrongen. Ja, Walen en Vlamingen lezen elkaars kranten niet meer, en kijken niet meer naar elkaars TV-programma’s. Ja, de perceptie (het modewoord uit de recente politieke geschiedenis van België) van het Vlaamse kieslandschap, Brussel-Halle-Vilvoorde en de Waalse PS-staat is helemaal anders in het zuiden dan in het noorden van het land. Ja, we kiezen zelfs andere grootste Belgen, lezen andere auteurs, hebben waarschijnlijk een ander arbeidsethos, een andere openheid tegenover de grote wereld (ik moet eerlijk bekennen dat ik daarom soms liever twintig kilometer meer naar het zuiden zou wonen) en ergeren ons aan totaal andere gebeurtenissen. Sire, il n’y a pas des Belges, zoals Jules Destrée al in 1912 naar die eerste koning Albert schreef.

Vandaag is de scheiding in dit land echter definitief voltrokken. De Walen laten, op zijn Duits, het wielrennen vallen. De RTBf reikt zijn jaarlijkse prijs voor de beste Belgische wielrenner, de “Sprint d’Or” niet meer uit, wegens te veel dopingverhalen in het wielrennen. Niet dat Vinokourov, Katsjeskin en andere Moreni’s Belgen zijn… In 2007 is alleen Björn Leukemans in België in verdenking gesteld, en de man blijft onschuldig tot het B-staal uit dat onderzoek vlak voor het WK onderzocht is. Er zijn in het verleden verdomd meer gedopeerde Belgen geweest in het wielrennen.

Het blijft een rare perceptie (ja, weer perceptie). Wielrennen wordt waarschijnlijk zuiverder (alle grote exploten van de laatste jaren blijken naderhand niet koosjer, en Landis, Vinokourov, Rasmussen worden ook effectief ontmaskerd), onze jongens worden niet meer op minuten gereden door Spaanse “brommerkes” en Italiaanse EPO-bommen en het WK is een voorbeeld van een open wedstrijd, waar uiteindelijk die coureur met de meeste grinta wint, puur op lichaamszuivere adrenaline. En net op dat moment geven onze Waalse persjongens de pipe à Martin. Vreemd, en allesbehalve een steun voor het Belgisch wielrennen. En dat voor de landsstreek waar de oudste wielerklassieker ter wereld wordt georganiseerd.

Want zelfs in het België met gescheiden geesten is koers (was koers) een gemeenschappelijke levenshouding. Waarbij ook wij supporterden voor Bruyère, Vandenbroucke en Criquelion. En waarin onze Waalse landgenoten nu met Gilbert en Montfort mooi en nog jong talent in het peloton hebben. Meneer Lecomte, we geven er wel ergens een herfederalisering voor in ruil, we willen best wel een beperkte federale kieskring, maar geef uw “Sprint d’Or” aan een coureur. Boonen, Devolder, Gilbert en Montfort verdienen meer respect.

Reacties

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine