Het moment

Alto de San Isidro - 14 september 2008

Tweede aankomst bergop die we meemaken, en vandaag laat de zon zich in alle glans zien. Asturias blijft iets Iers hebben, maar van het weer hebben we vandaag allerminst te klagen. Na even twijfelen of we de start in Oviedo zullen meemaken (maar dan helemaal buiten het centrum, op de sportterreinen aan de rand), besluiten we maar om ons ’s morgens dadelijk richting slotklim te begeven. Niet na even bij de apotheker van wacht langs te gaan, want in mijn oor manifesteert zich iets als een beginnende ontsteking. En de start van een etappe pikken we morgen in Cudillero wel even mee.

Alto de San Isidro

Wij dus, fietsen op het dak, richting Felechosa, aan de voet van de slotklim van de dag. Onderweg is er nauwelijks belangstelling te merken. We komen amper tien fietsers tegen. Op 14 kilometer van de meet zitten we nog op een terrasje met een drankje en wat tappa’s, terwijl het verkeer nog vlotjes doorrijdt. In de Tour lijkt dit ons ondenkbaar. Wielertoeristen begroeten mekaar en ploegbussen passeren. Niets verbreekt de rust.
Na wat brood met kaas en chorizo, en vooral genoeg drank (in de betekenis van vocht, niet van alcohol), beginnen we er aan. Elk op eigen tempo, dus ik laat Erik maar rijden.

Een tergend lang stuk rechte weg, dat gestaag omhoog loopt vanaf Felechosa door La Casona en Las Cuevas. Het ziet er allemaal niet steil uit, maar het kruipt wel in de kuiten. Ik passeer de geparkeerde bussen van Liquigas, Quick-Step, Silence-Lotto en Euskaltel. Tientallen klimmers passeren mij. Maar ik vorder, en kom op zes kilometer van de top in een brede bocht terecht waar een kraampje staat met ijsjes en drank, en waar Lucien zijn mobilhome geposteerd heeft. De bocht ligt met de zon in de rug, ideaal om de wedstrijd te volgen en hier en daar een kiekje te maken.

Helemaal leuk wordt het als een inboorling zijn doedelzak bovenhaalt en ons vergast op wat lokale volksmuziek. Later zal hij ook elke renner mee naar boven blazen. En als ze bij ons passeren ligt Jurgen Van Goolen alleen op kop, gevolgd door het groepje der favorieten. Maar dat zal jammer genoeg niet tot de top blijven duren. Als de laatste coureur voorbij is, rijd ik terug naar de auto. Een zalige afdaling met brede bochten, waar ik bijna de hele tijd sneller dan 50 rij. In een wip zit ik in de auto, andere kleren aan, een blikje cola in de hand. Erik komt een stuk later, wegens te lang in El Fellatio blijven hangen. Waardoor we midden in de volgerskaravaan terecht komen, en het grootste deel van de weg naar Oviedo achter de ploegwagen van Silence-Lotto hangen.

Alto de San Isidro

In de stad, na de nodige opfrissing, vinden we het beste avondmaal van de laatste dagen, en blijkt het draadloos netwerk in ons hotel voor de tweede dag op rij verstek te geven. Na de traditioneel geworden soberano, en een wandeling langs de feesten van San Mateo, kruipen we ons bed in. Met nog één stukje Vuelta voor de boeg. Viva Asturias.

Alto de San Isidro

Reacties

© 2007 - 2011 Wielerblog 'Het Moment' door Luc Purnelle
© 2013 - Website by Erik Van Breugel
All rights reserved - powered by ExpressionEngine